شروع به کار دوباره

تقریباْ یک سال و نیم نبودم که دست به قلم نبرده بودم ، آخرین پستم تو وبلاگ خودم پست در مورد تولدم بود و سیستم جدید مدیریتی که نوشته بودم.خدا بیامرز وبلاگ قبلیم به میمنت کسی که دامنیش رو ثبت کرد از دست رفت. الان یک ماه و نیم است که از دست کنکور راحت شدم و باز برگشتم به همون علیرضای سابق .

تو این مدت دوستای جدیدی پیدا کردم و باز شروع به کار کردم  و با وب سایت منطقه ویژه اقتصادی شروع کردم ، یه سیستم به نظر خودم کامل با آخرین تکنولوژی 2005-2006 دنیا ، با تکنولوژی ای اس پی دات نت 2 از حاج آقا بیل گیتس.

حالا بد بختی کجا بود ، وقتی که هیچ هاستینگی به طور کامل از ای اس پی دات نت 2 و اس کیو ال سرور 2005 پشتیبانی نکنه.بیشتر هاستینگ ها از برنامه ها و کومپوننت های آماده استفاده می کنند و از تمامی درایور های اس کیو ال ( یا به قول خود فرنگی ها سی کیو ال سرور) پشتیبانی نکنند ، این رو وقتی فهمیدم که روز تحویل پروژه بود ، خیلی این موقع ها اعصاب آدم خورد میشه ، چند تا سرور عوض کردیم ولی آیه لا تبدل لخلق الله این جا برای مخلوقات خلق الله صادق بود.

دیگه برای حفظ آبرو و اینکه تاخیر در کار بیشتر نشه ، مجبور شدیم یه سرور اختصاصی تو بوشهر راه بندازیم با هزینه ای 1.5 برابر مبلغ پروژه تا حد اقل زیر سلطه اجانب خارجی (مرگ بر آمریکا) نباشیم.

یادم به اون پست حاج آقا امین دشتی  افتاد که می گفت ما که اینترنت با سرعت خوب داریم ، چرا هاستینگ راه نندازیم ، واقعاً چرا کسی جدی به هاستینگ ملی یا استانی فکر نکرده ، چرا باید سایتی که 80 در صد ویزیتور هاش ایرانی هستند تو یه کشور اجنبی باشه ، اصلاً به صرفه هست که اطلاعات بره تا اون سر دنیا (مثلاً - Texas - Dallas ) و باز برگرده برای خود ما ؟

نمی دونم ما کی می خواهیم از تجربه های سخت گذشته استفاده کنیم ؟ فکر نکنم کسی حادثه 1 سال و چند ماه پیش که یکی از شرکت های هاستینگ (فکر کنم پلانت بود) خدماتش رو روی چند هزار تا سایت ایرانی بست فراموش کرده باشه.در راه سرور های محلی خدماتی شده ولی خیلی کم بوده. و بعضی هاش خیلی قویه مثل : سرور سایت صدا و سیما (رسانه ملی) - Tehran  درسته که سرورش ماله 6 سال پیش هست ولی خوب کار می کنه ، اگه امتحان کنید (با شرایط استاندارد و ...) می بینید حتی سرعتش برای ما ایرانی ها از سایت یاهو و گوگل هم بیشتره.

دیگه برای امروز بسه.

راستی :

	روزگاری بود ميوه اش فتنه، خوراکش مردار، زندگی اش آلوده، سايه های ترس شانه های بردگان را می لرزاند. تازيانه ستم، عاطفه را از چهره ها می سترد. تاريکی، در اعماق تن انسان زوزه می کشيد و دخترکان بی گناه، در خاک سرد زنده به گور می شدند. و در اين هنگام بود که محمد (ص) بر چکاد کوه نور ايستاد و زمين در زير پاهای او استوار گرديد.
«اِقرَأ باِسم رَبِّک اَلُّذِی خَلََقَ» عيد رسالت و جشن برگزيدگی و برانگيختگی پيامبر بزرگ اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص) بر جهان و جهانيان مبارک باد.